دکتر فریدون عزیزی در بیست و یکمین جشنواره تحقیقات علوم پزشکی رازی موفق به کسب عنوان محقق برگزیده رتبه اول علوم بالینی و سلامت گردید

 
دکتر فریدون عزیزی، ریاست پژوهشکده علوم غدد درون ریز و متابولیسم در بیست و یکمین جشنواره تحقیقات علوم پزشکی رازی موفق به کسب عنوان محقق برگزیده رتبه اول علوم بالینی و سلامت گردید.
وی که دارارای سه بورد تخصصی و فوق تخصصی بیماریهای داخلی، پزشکی هسته ای و غدد درون ریز از دانشگاه تافتس آمریکا بوده و سابقه استادیاری و ریاست بخش غدد در این دانشگاه را نیز در کارنامه علمی خود دارد، در سال 1358 پس از بازگشت به ایران به سمت دانشيار دانشگاه شهيد بهشتي و رييس بيمارستان آيت‌اله طالقاني و سپس در سال 1363 به سمت جوان‌ترين استاد در علوم پزشكي  نايل شد.
وی که دارای سوابق علمی و اجرایی متعدد و درخشانی است در از سال 1359 سرپرست گروه پزشكي مركز نشر دانشگاهي و سرپرست شاخه پزشكي گروه پزشكي ستاد انقلاب فرهنگي و سپس سرپرستي گروه برنامه‌ريزي پزشكي شورايعالي انقلاب فرهنگي را تا سال 1371 به عهده داشت. همچنين عضويت و گاهي دبيري هيئت‌هاي ممتحنه و ارزشيابي رشته‌هاي بيماري‌هاي داخلي، پزشكي هسته‌اي و غدد درون‌ريز و متابوليسم را در طي 23 سال گذشته عهده‌دار بوده است.
    وي مدير مسئول و سردبير مجله دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي از سال 1364، مدير مسئول مجله غدد درون‌ريز و متابوليسم و سردبير مجله بين‌المللي غدد درون‌ريز و متابوليسم مي‌باشد. نامبرده رييس هيئت مديره جامعه پزشكان متخصص داخلي كشور از بدو تشكيل آن از سال 1368 تا سال 1381 و رييس هيئت مديره انجمن متخصصين غدد درون‌ريز كشور از بدو تشكيل آن از سال 1371 تاكنون بوده است. وي از سال 1369 به عضويت شوراي پژوهش‌هاي علمي كشور انتخاب شد و در سال 1370 سمت رياست كميسيون پزشكي شوراي پژوهش‌هاي علمي كشور به او محول شد.
از سال 1370 عناوين مشاور وزير بهداشت، رييس مركز سياستگزاري و برنامه‌ريزي وزارت بهداشت و عضويت در هيئت مميزه مركزي، شوراي گسترش دانشگاه‌ها، شوراي اجرايي ايجاد نگرش اجتماعي در دانشكده‌هاي پزشكي كشور، كميسيون انجمن‌هاي علمي كشور، شوراي بورس، شوراي قطب‌هاي علمي و كميسيون نشريات علمي پزشكي كشور را داشته است و اکنون معاون علمی فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ايران است.
از سال 1360 فعاليت‌هاي تحقيقاتي در رشته غدد درون‌ريز و متابوليسم را در دفتر تحقيقات غدد در بيمارستان آيت‌اله طالقاني آغاز نموده و از سال 1372 رياست مركز تحقيقات غدد درون‌ريز و متابوليسم را به عهده گرفت. در سال 1364 براي نخستين بار در كشور، رشته فوق تخصصي غدد درون‌ريز را پايه‌گذاري نمود و تاكنون 102 نفر از فارغ‌التحصيلان اين رشته به عنوان اعضاي هيئت علمي در دانشگاه‌هاي علوم پزشكي كشور منشا خدمات آموزشي پژوهشي در بالاترين سطوح علمي هستند.
او مجموعاً بيش از 1380 مقاله علمي تاليف نموده است كه حدود 710 مقاله از آنها به زبان انگليسي است. اين تاليفات در زمينه تحقيقات وي در زمينه‌هاي تخصصي و نيز آموزش پژوهش در پزشكي و جنبه‌هاي اجتماعي پزشكي در كشورمان بوده است. از اين تعداد مقاله 5/4 آن‌ها پس از پيروزي انقلاب اسلامي در 30 سال اخير نگاشته شده است. بسياري از مقالات در citation index و نيز مقالات داخلي ديگر محققين مورد refrence قرار گرفته كه تعداد ارجاع به بعضي مقالات از 200 متجاوز است. او 18 كتاب تاليف نموده كه 3 كتاب به زبان انگليسي است.
در سطح بين‌المللي، در دفعات مكرر به عنوان مشاور سازمان جهاني بهداشت و دفتر منطقه مديترانه شرقي آن، براي بررسي و پيشگيري از اختلالات ناشي از كمبود يد دعوت شده است و اين اختلالات را در كشورهاي اردن، يمن و ليبي بررسي كرده و برنامه كشوري براي كنترل آن‌ها را تنظيم نموده است. در برنامه ريزي در زمينه شناسايي كنترل بيماري ديابت و نيز در برنامه‌ريزي براي پيشگيري از بيماري‌هاي غيرواگير مشاور سازمان جهاني بهداشت مي‌باشد. همچنين از طرف سازمان جهاني بهداشت براي ارزيابي آموزش پزشكي در منطقه و ديابت در ايران مورد مشورت قرار گرفته است. در جلسه‌هاي مشورتي يونيسف براي كشورهاي اكو و منطقه مديترانه شرقي و آفريقاي شمالي نيز به همين منظور دعوت شده است. در كميته مشاورين بين‌المللي انجمن انجمن غدد درون‌ريز آسيا و اقيانوسيه و كميته علمي اين انجمن عضويت دارد، به عنوان يكي از اعضاي مشورتي براي كنگره بين‌المللي تيروئيد سال 2000 بوده و رييس سيزدهمين كنگره بين‌المللي آندوكرين آسيا و اقيانوسيه سال 2006 است. همچنين عضو بورد بين‌المللي كنترل اختلالات ناشي از كمبود يد (ICCIDD) مي‌باشد و مسئول قسمت مديترانه شرقي و خاورميانه اين بورد بين‌المللي است.
    وي تقديرنامه استاد ممتاز كشور در سال 1371 و نشان (مدال) پژوهش از رياست جمهوري اسلامي ايران در سال 1373 از رياست جمهوري وقت حضرت آيت‌الله رفسنجاني و رتبه دوم تحقيقات كاربردي يازدهمين جشنواره بين‌المللي خوارزمي را از رياست جمهوري اسلامي ايران حجت‌الاسلام و المسلمين خاتمي در سال 1376 دريافت كرده است. در سال 1380 پژوهشگر برگزيده دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي بوده اشت. در سال 1381 جايزه برترين مركز تحقيقاتي كشور را از رياست جمهوري اسلامي ايران دريافت كرده و در سال 1383 به عنوان "چهره ماندگار" برگزيده شده است.  در سال 1386 جايزه كشور كويت در "طولاني‌ترين خدمات پزشكي در قلب و عروق در ديابت در منطقه خاورميانه" از طرف سازمان جهاني بهداشت به او اهدا شد. در سال 1387 جايزه همايش بزرگداشت برگزيدگان سي سال سلامت را از رياست جمهوي اسلامي ايران آقاي دكتر احمدي‌نژاد دريافت نموده است. در سال 1388 جايزه ناگاتاكي به عنوان دانشمند برتر از آسيا و اقيانوسيه را از كنگره انجمن‌هاي آسيايي و اقيانوسيه تيروئيـــد به او اهدا شده است. در سال‌های 1388 و 1392 به عنوان دانشمند برجسته پايگاه استنادي جهان اسلام (ISC) با كســب بيشتــــرين امتياز در بين كليه دانشمندان كشور شناخته شده. در سال 1390 به عنوان دانشمند برگزيده فرهنگستان جمهوري اسلامي ايران انتخاب گرديد. در سال 1391 به اخذ جايزه مرحوم علامه طباطبائی بنياد ملی نخبگان توسط رياست جمهوری اسلامی ايران نائل شد و در سال 1392 مجددا به عنوان دانشمند برجسته پايگاه استنادی جهان اسلام معرفی گرديد.
به همین مناسبت مصاحبه ای با این چهره برجسته علمی کشور ترتیب دادیم که از نظر شما میگذرد:


1-    اهمیت برگزاری جشنواره هایی نظیر جشنواره رازی در چیست؟
ج: پیام جشنواره های علمی قدر نهادن به مقام دانشمندان و پژوهشگران و نیز نشان دادن پیشرفت ها و افتخارات و فعالیت های جامعه برای رسیدن به قله های علم است.

2-    معیارهای انتخاب این جشنواره کدامند و چگومه شامل حال حضرنعالی شدند؟
ج: اینجانب در فراخوان جشنواره شرکت نکردم و لذا با معیارهای انتخاب آن آشنایی ندارم. انتخاب توسط هیئت داوران و هیئت اجرایی جشنواره رازی صورت گرفت. مایل نبودم که به عنوان محقق برگزیده معرفی شوم زیرا انتخاب افراد جوانتر را مفیدتر می دانستم. مع هذا برگزار کنندگان جشنواره اصرار داشتند که فاصله H-Index و امتیازات مقالات با نفرات بعدی زیاد است و این معرفی شاید به این دلایل برای ایجاد انگیزه در قشر جوان موثر و نوعی Role Modeling باشد.

3-    به عنوان یک دانشمند پیشکسوت و اولین برگزار کننده کارگاههای روش تحقیق در کشور، وضعیت امروز پژوهش در ایران را چگونه میبینید و آینده آن را چطور ارزیابی میکنید؟
ج: به دنبال تربیت نیروی انسانی متخصص در دهه های 60 و 70 و توجه مسئولین وقت جمهوری اسلامی به امور آموزشی و پژوهشی، خوشبختانه شاهد رشد سریع دانشگاه ها، مراکز آموزشی، مراکز پژوهشی و پژوهشکده ها در دهه‌های 80 و 90 بوده ایم. بدون شک رشد فعالیت های پژوهشی و تولید مقالات تحقیقاتی، به ویژه، در 12 سال گذشته خارق العاده بوده است و در برخی سال ها مقالات منتشر شده از کشور ما بالاترین رشد را در سطح جهانی داشته است. کسب رتبه های حدود 20 در ISI و حدود 17- 18 در Scopus بسیار ارزشمند است، بخصوص اگر توجه کنیم که تعداد مقالات منتشره از کشور ما در سال های قبل از 1380 در ردیف های پایین تر از 50 جهانی قرار داشت. توقف رتبه و کمی نزول در رتبه بندی ISI در سه سال گذشته نگران کننده است. رتبه ایران در تولیدات علمی در Scopus تغییر نکرده و یا یک رتبه بهتر شده است.
بدون شک صعود به رتبه های بالاتر تولید علم، حال که در زمره 20 کشور اول هستیم، بسیار دشوار خواهد بود ولی توقف و یا نزول در این رتبه بندی ها مورد قبول نیست و می بایست موجب نگرانی مسئولین و دغدغه خاطر آنها باشد.

4-    به نظر شما چه ملزوماتی برای دستیابی به افق های دانش و اهداف سند چشم انداز میبایست در اولویت امروز ما قرار بگیرد؟
ج: بدون شک مهمترین اقدام برای استمرار پیشرفت علمی کشور در زمینه پژوهش، تعیین جایگاه تولیت پژوهش در کشور است. یک تولیت مستقل و واحد در کنار ریاست محترم جمهوری با داشتن همه اختیارات پراکنده پژوهشی که امروزه در سطح تولیت پخش شده است، می تواند در سیاستگذاری، برنامه ریزی و نظارت صحیح تحقیقات کشور کارساز باشد.
اقدام دوم تامین اعتبارات مورد نیاز پژوهشی است. محققان به تنگناهای بودجه و اعتبارات کشور واقفند ولی اگر فرهنگ پژوهش آنچنان که باید در سیاستگذاران، برنامه ریزان و مجریان سطح بالای کشور وجود داشته باشد، توسعه تحقیقات را به عنوان اولویت اول تلقی خواهند کرد. بسیاری از کشورهای در حال پیشرفت با تولید ناخالص ملی کمتر از ایران، توجه خاص به توسعه به امر پژوهش نموده و درصد بالاتری از تولید ناخالص ملی را به پژوهش اختصاص داده اند. تذکرات مقام معظم رهبری که اختصاص 3-4% تولید خالص ملی را به تحقیقات شامل می شود، می بایست با سرعت هرچه تمامتر به مرحله اجرا درآید.
اقدام سوم تخصیص قسمت عمده بودجه به دانشگاه ها، مراکز تحقیقاتی و پژوهشکده ها است. در کشور ما از دیرباز حدود 50% بودجه های تحقیقاتی به صورت متمرکز در اختیار مسئولین برنامه ریزی و اجرایی قرار می گیرد که نتایج حاصله از این امر نامعلوم و غیرشفاف است. این در حالی است که با افزایش تعداد محققین و رشد سریع پروژه های تحقیقاتی، بسیاری از پژوهش‌ها به دلیل عدم اعتبارات در مراکز تحقیقاتی و پژوهشکده ها به طور کامل و یا با کیفیت بالا انجام نمی شود.

5-    در حوزه شخصی، مهمترین عوامل در پیشرفت شما چه عواملی بوده اند؟
ج: مهمترین عامل در پیشرفت اینجانب ایمان، توکل و تقرب به خداوند متعال است. در سایه این توکل، معنادار بودن زندگی، نظم و انضباط، وقت شناسی، رضایت و امیدواری، هدفمندی و تعامل مناسب با دیگران، برنامه ریزی مناسب و صرف وقت برای نیروهای جوان و بسیار مستعد این مرز و بوم، تفکر و تعقل به جای تقلید کورکورانه و نیز محیط مناسب پژوهشی کشور که با راهنمایی های رهبر عظیم الشان و فعالیت سیاستگزاران، برنامه ریزان و مجریان دلسوز کشور ایجاد شده است، از عوامل موثر دیگر در این مسیر بوده اند.

6-    و کلام آخر
ج: پیشرفت های علمی، به کارگیری پژوهش ها در سیاستگزاری، برنامه ریزی و اتخاذ تصمیم های اجرایی در سه دهه گذشته نشان داده اند که توسعه کمی و کیفی تحقیقات می تواند به حل مسائل و مشکلات مختلف کمک کند و کشور را از بسیاری وابستگی ها نجات دهد.همزمان با رشد و توسعه تحقیقات، امروزه باید تلاش کرد که کیفیت پژوهش های کشور را ارتقا داد، تحقیقات را در جهت رفع مشکلات و مسائل کشور و نیز رسیدن و حرکت کردن در مرزهای دانش برنامه ریزی و مدیریت نمود و علاوه بر استمرار و تربیت نیروی انسانی محقق و مدرس به مسائل رفاهی آنان توجه خاص مبذول داشت، تا از فرارهای مغزهای مستعد و آماده کشور جلوگیری شود. امید است که با عنایات خاص خداوند علیم و منان و کوشش همه جانبه مسئولین و ملت عزیز به این اهداف دست یافته شود.